Project Description

Tίτλος και θέση έργου :

Πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός Πλατεία Ηρώων Δήμου Ελευσίνας

Αγωνοθέτης :

Δήμος Ελευσίνας

Xρόνος μελέτης :

2007

Ομάδα μελέτης :

Μαγκλάρα Ματίνα
Βαρδαλάχου Τίνα
Κωνσταντάς Ορέστης

πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός Πλατεία Ηρώων Δήμου Ελευσίνας
πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός Πλατεία Ηρώων Δήμου Ελευσίνας
πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός Πλατεία Ηρώων Δήμου Ελευσίνας
πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός Πλατεία Ηρώων Δήμου Ελευσίνας
πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός Πλατεία Ηρώων Δήμου Ελευσίνας
πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός Πλατεία Ηρώων Δήμου Ελευσίνας

Ο άξονας του πραγματικού : 

Τα χαρακτηριστικά του τόπου της επέμβασης εκπορεύονται από την επαλληλία δυο διαφορετικών στιγμιότυπων της πόλης, την ταυτόχρονη παρουσία της Ιεράς Οδού με τον κάναβο της σύγχρονης πόλης.

H αδιάλειπτη ιστορικότητα της παρούσας διάταξης και η συστηματική κατοίκησή της συνέβαλαν στη συγκρότηση της ταυτότητάς της, η οποία από αποσπασματικούς χώρους – θραύσματα που προκύπτουν απο την συνύπαρξη της επικής αξονικότητας της Ιεράς Οδού με την πλατεία Ηρώων, ο εντοπισμός του δήμου.

Ωστόσο, η απόληξη της Ιεράς Οδού αδυνατεί να παραλάβει τη συμβολική της λειτουργία, καθότι η διαπλάτυνση της πλατείας αλλοιώνει σημαντικά την αξονικότητά της.

Ο άξονας του φαντασιακού : 

Στόχος της παρούσας πρότασης αποτέλεσε η υποστασιοποίηση των δομικά αυτόνομων στοιχείων του τόπου.

Αποδόθηκε έτσι στα συστατικά του από ένα ιδεόγραμμα: μια γραμμή-ίχνος στη Ιερά Οδό και ένα τετράπλευρο στην πλατεία Ηρώων. Αναζητήθηκε έτσι η χωρική σχέση η οποία θα υλοποιήσει τον ρητό διαχωρισμό των δύο χωρικών συνθηκών (του άξονα και της πλατείας) δίχως να παρακωλύεται η μεταξύ τους όσμωση. Για την επίλυση του ζητήματος αυτού επιστρατεύτηκε η τρίτη διάσταση: το ύψος.

Ο συσχετισμός των δυο συστατικών, του άξονα και της πλατείας προκύπτει από την σημειακή υποβάθμιση της πλατείας με υψομετρική διαφορά 2 μέτρων.

Στη νότια πλευρά της πλατείας, στο σημείο όπου η σύγκρουση μεταξύ των συστατικών μεγιστοποιείται, προτείνεται ένα αρθρωτικό στοιχείο που εμπλουτίζει τη χρήση του υπάρχοντος περιπτέρου: το κιόσκι.

Η σημειακή καταβύθιση στη νότια πλευρά προκαλεί ανύψωση στην αντίκρυ πλευρά με αποτέλεσμα η βορειοανατολική γωνία του τετραπλεύρου που ορίζει την πλατεία να ανυψώνεται. Η γραμμή – ίχνος επισημαίνει την έναρξή της στην αρχή του πεζοδρομημένου τμήματος της Ιεράς Οδού, όπου κατασκευάζει το βάθρο τού αγάλματος του Αισχύλου. Στο άλλο άκρο, και πριν την είσοδο στον αρχαιολογικό χώρο, μια συστροφή του ίχνους δημιουργεί μια καλύβα – εκδοτήριο εισιτηρίων.

Μεταξύ των δύο αυτών ακραίων σχηματισμών η γραμμή – ίχνος οργανώνει τον αστικό εξοπλισμό. Η γραμμή-ίχνος εμφανίζεται με συνέχεια και ήπια ύψη όσο πλησιάζει στον αρχαιολογικό χώρο, ενώ αντίθετα αποσπασματικότητα και έντονη παρουσία όσο απομακρύνεται από αυτόν.

Ο ναός του Αγ. Ζαχαρία και ο περίβολός του εκλήφθησαν ως μία αυτόνομη ατμόσφαιρα. Αναζητήθηκαν έτσι αρχιτεκτονικοί χειρισμοί που εμπλουτίζουν τις παρακείμενες συνθήκες. Η ψηλή περίφραξη, η οποία διατηρεί καταγωγική σχέση με τη γραμμή – ίχνος, εντείνει την ατμόσφαιρα του μνημείου.

Στη δυτική πλευρά του περιβόλου προστίθεται ένα πλάτωμα – εξώστης, όριο που επιτρέπει τη διάχυση της ιδιαίτερης ατμόσφαιρας του ναού σε ένα κομμάτι αμιγώς δημοσίου χώρου.